استفاده بهینه از زباله

رشد بی رویه جمعیت به ویژه در مناطق شهری و پدید آمدن کلان شهرها، تمرکز جمعیتی وموج مصرف گرایی همگام با پیشرفت تکنولوژی موجب تولید مواد زائد جامد متنوع با طیف وسعی در جهان گردیده است، به طوریکه آهنگ رشد آن درهمه کشورها ازجمله کشور ایران به طور چشمگیری درحال افزایش می باشد. مسلما این روند، نتیجه غیر قابل اجتناب توسعه بوده و موجب مصرف بی رویه منابع طبیعی واولیه و خروج میلیون ها تن مواد از چرخه مصرف می باشد.به همین دلیل یکی ازمهم ترین ارکان محیط زیست وبهداست محیط، مدیریت مواد زائد جامد می باشد که شامل مجموعه ای از مقررات منسجم و هماهنگ در زمینه کنترل ، تولید ، ذخیره ویا جمع آوری ، حمل ونقل ، پردازش ودفع آن است.

متاسفانه دراکثر کشورهای درحال توسعه توجه مناسب وعلمی به مقوله مواد زائد نشده است که این امر موجب آلودگی های شدید محیط زیست به ویژه درشهرهای بزرگ گردیده است . براساس یک مطالعه جامع توسط سازمان جهان بهداشت (WHO) عدم توجه به جمع آوری ودفع صحیح زباله می تواند32 مشکل زیست محیطی را فراهم نماید که مقابله با آنها به سهولت امکان پذیر نمی باشد. بی تردید برنامه ریزی درجهت دفع صحیح زباله وتوجه به اثرات زیانبارآن بر محیط زیست درهر کشوری یکی از اصول مهم و ضروری در راستای تامین منافع بلند مدت وحرکت درمسیر توسعه پایدار می باشد .
مسلما ماهیت وترکیب زباله در کشورهای مختلف با همدیگر متفاوت می باشد وبستگی کاملی به فرهنگ وسنن ، عادات غذایی ، وضعیت جغرافیایی، اقتصادی وسایر فاکتورهایی نظیر تکنولوژی موجود دریک منطقه را دارد .لذا هر گونه مدیریت وبرنامه ریزی دراین راستا می بایست براساس شرایط موجود محلی انجام گیرد. امروزه همگام با رخدادهای بزرگ فرایند های علمی صنعتی، در زمینه مدیریت مواد زائد نیز تحولات چشمگیری ایجاد شده است وطرح ها وروش های بسیار موثر در مبارزه وخنثی سازی اثرات نامطلوب زباله ها درحال انجام است که مهمترین آن روش بازیافت وتبدیل زباله ومواد قابل تجزیه بیولوژیکی آن به کمپوست وکود آلی است.

 www.environment-health84.blogfa.com

اما آنچه مسلم است این است که روشهای تلنبار ودفن (Dumping&Landfill) به دلایل ایجاد مخاطرات متعدد زیست محیطی درمنابع آب ،هوا،خاک وغیر قابل استفاده نمودن سطح وسیعی اززمینها،کاربرد خود را درجهان امروزی از دست داده است .هم اکنون بسیاری از کشورهای توسعه یافته بارویکردی هدفمند اقدام به اجرای برنامه های بازیافت از مبدا وتولیدکمپوست اززباله شهری می نمایند .درتولید کمپوست اززباله شهری،اسپانیا17%،هلند5% و آمریکا 3.5% اززباله های شهری خود را به کمپوست تبدیل می نمایند. ژاپن وسوئد نیز با2.5% وآلمان 1.5% اززباله های خود را درکارخانجات کمپوست فراوری می نمایند.

خوشبختانه طی سالهای اخیر درایران نیز احداث کارخانه های کمپوست از 2واحد به بیش از20 واحد رسیده که این امرنشان دهنده درک مسئولین ومدیران به مقوله های محیط زیست وتوسعه پایدار درکنار صرفه های اقتصادی وجنبه های اشتغال زایی درکشورمی باشد.

امروزه تحقیقات نشان می دهد کمپوست حاصل اززباله می تواند جایگزین یک سوم نیاز کودی دربخش کشاورزی ،بدون کاهش عملکرد محصولات باشد.براین اساس، اصلاح خصوصیات فیزیکی وشیمیایی خاک وایجاد مقاوت محصول نسبت به بیماری وآفت های رایج از نکات مثبت استفاده ازکودهای آلی نسبت به کودهای شمیایی می باشد.

www.environment-health84.blogfa.com

امااخیرا روشهای تهیه کود کمپوست اززائدات مخلوط شهری به سبب داشتن فلزات سنگین نظیر کادمیوم،سرب وغیره ، تولید بوهای نامطلوب ومسائلی ازقبیل بالا بودن درصد مواد متفرقه ازرونق خوبی برخوردار نمی باشد به طوریکه بسیاری ازکشورهای پیشرفته درصنعت کمپوستینگ نظیر آلمان وهلند، تولید کمپوست را از زباله مخلوط شهری که درکارخانجات اقدام به جداسازی مواد غیرقابل تجزیه(پلاستیک،فلزات،شیشه وغیره) می نمودند رابه حالت تعلیق درآورده اند. رویکردهای جدید فرایندهای کمپوست سازی ازسال 1990روشن ساخته است که درصورت تفکیک زباله درمبدا تولید،برای تجهیزات فرایند کمپوست بهتر از زایدات مخلوط شهری است.همچنین هزینه تاسیسات کارخانه کمپوست دراین روش نسبت به زباله مخلوط بسیار کمتر بوده وکاهش فلزات سنگین وسایر آلاینده های شیمیایی به نحو چشمگیری میباشد . نتایج مطالعات انجام شده درکشور آلمان نشان میدهد که مقدار کادمیوم وسرب درکمپوست مخلوط،هشت برابر بیشتر از بیوکمپوست می باشد. درطی این مطالعات آلاینده های فیزیکی ازجمله شیشه،پلاستیک ،فلزات ،چرم وغیره درصد ناچیزی را دربیوکمپوست حاصله دارا بوده است. برطبق پژوهش های انجام شده برکمپوست کارخانجات موجود درایران ،مشکل اصلی ازدیدگاه بهداشتی- زیست محیطی، وجود مقادیر زیاد وبالاتر از حداستاندارد فلزات سنگین دراغلب آنها می باشد. به طوریکه عناصر مس، کادمیوم وروی در کمپوست های تولیدی به ترتیب بیشترین تفاوتها رابا مقادیر استاندارد دارا می باشد.

در شهر مقدس مشهد با جمعيت بيش از دو ميليون نفر و حضور سالانه بيش از 12 ميليون زائر ، روزانه بالغ بر 1800 تن زباله توليد مي شود . به عبارتي هر شهروند روزانه بطور متوسط بيش از 700 گرم زباله توليد مي كند. با توجه به اينكه حدود 65 درصد از زباله هاي خانگي در شهر مشهد را مواد آلي تشكيل مي دهد يكي از راههاي مناسب براي دفع و استفاده بهينه از آن تهيه كود آلي ( كمپوست ) براي مصارف كشاورزي و باغداري است كه مزيت اين روش از نظر اقتصادي و بهداشتي در مقايسه با ساير روشها به اثبات رسيده است . بخصوص در استان خراسان كه داراي شرايط اقليمي گرم و خشك بوده  بكار گيري اين روش بسيار مفيد خواهد بود.

 

در صورت تمایل فایل متنی گزارش بازدید از کارخانه کمپوست مشهد را می توانید از این بخش دانلود نمایید:

 

متن کامل گزارش بازدید از کارخانه تولید کمپوست شهر مشهد 

تولید برق از گازهای جمع آوری شده از محل دفن زباله

کارخانه بیوگاز مشهد در هر ساعت ‌600 کیلووات برق و در یک دوره ۱۳ ساله به ازای هر تن زباله ۱۹۲متر مکعب بیوگاز تولید می‌کند.

این واحد در حال حاضر ‌600 کیلو وات ساعت برق تولید می‌کند که با همکاری وزارت نیرو و شرکت برق به شبکه تزریق می‌شود.

 


هزینه احداث و راه اندازی این پروژه ‌15 میلیارد ریال بوده است که بعد از ‌شش سال فعالیت، بازگشت سرمایه دارد و عمر مفید آن ‌13 سال می باشد. استحصال و جمع‌آوری حداقل ‌400 مترمکعب در ساعت گاز در مرکز دفن شهر مشهد،‌ تولید ‌600 کیلووات ساعت برق از متان و ایجاد شغل مستقیم برای حداقل ‌10 نفر از مقاصد این طرح بوده است. با توجه به این‌که اثرات مخرب گاز متان ‌21 برابر منوکسید کربن و دی‌اکسیدکربن است، بهره‌گیری از منافع اقتصادی، کاهش بوی نامطبوع در محیط اطراف زباله‌گاه و کاهش اثرات نامطلوب زیست‌محیطی از اهداف فعالیت کارخانه بیوگاز مشهد می باشد.
محل دفن جدید زباله مشهد تا ‌4،3 مگاوات در سال انرژی تولید می‌کند،و در حال حاضر در محل دفن جدید چاهک‌ها و لوله‌های جمع‌آوری اصل گاز قبل از دفن زباله در مرکز دفن ایجاد شده‌اند. کارکرد سالانه کارخانه بیوگاز مشهد ‌7500 ساعت است و این کارخانه در هر سال ‌550 میلیون تومان درآمد دارد.
در فرآیند استحصال بیوگاز در ایران ‌3/0 تا 4/0 گاز متان به ازای هر کیلو زباله تولید می‌شود.ساده‌ترین و کم‌هزینه‌ترین روش تولید برق از بیوگاز از زباله، روشی است که در ایران اجرا می‌شود،در این روش زباله‌ها بعد از پوشش‌دهی با خاک و فشرده‌ شدن تحت تاثیر میکروب‌ها و باکتری‌های بی‌هوازی تجزیه می‌شوند و گاز متان از این طریق تولید می‌شود. طولانی بودن زمان لازم برای طی شدن فرآیند تجزیه و تولید گاز متان از اشکالات این روش بوده بطوریکه از زمان دفن زباله ‌3 سال طول می‌کشد تا میزان متان تولیدی به حداقل لازم برای استحصال برسد. این پروژه در یک دوره ‌12 ساله از نظر اقتصادی به صرفه است و بعد از آن با کاهش کیفیت گاز روبه‌رو خواهد شد. میزان استفاده از زباله‌های شهری به‌عنوان منبع انرژی با رشدی در حد 6/7 درصد، به سرعت در حال توسعه است. ‌40 تا ‌60 درصد گازهای تولیدی در مراکز دفن زباله را متان تشکیل می‌دهد،‌ بنابراین تولید انرژی الکتریسیته، مصرف به‌عنوان گاز با ارزش حرارتی متوسط و مصرف به‌عنوان گاز طبیعی از مزایای تولید بیوگاز است. دی‌اکسید کربن، سولفید هیدروژن،‌ آمونیاک و ترکیبات آلی غیر متان از دیگر گازهای تولیدی در مراکز لندفیل به شمار می روندمعمولا کیفیت محصولات تولیدی در ایران به گونه‌ای است که دور ریز زیادی دارد ،  و به علت کیفیت پایین محصولات میزان دورریز بالاست لذا در بخش تولید باید سیاست کاهش تولید ضایعات را در پیش بگیریم.

در صورت تمایل می توانید متن کامل گزارش بازدید از سایت دفن زباله شهر مشهد را از این قسمت دانلود نمایید:

گزارش بازدید از سایت دفن زباله شهر مشهد

 

ادامه از مبحث معرفی شاخص های بیولو}یکی لجن فعال

3- کف (Foam) : " کف نشاندهنده میزان مواد جامد یا سن نامناسب لجن است"

کف سومین شاخص در تشخیص وضعیت کار سیستم لجن فعال می باشد، که می تواند شاخصی از شرایط گردانندگی در تصفیه خانه باشد.

-کف سفید موجدار در پساب نشان دهنده ی غلظت زیاد مواد جامد معلق در آن است.

- وجود کف روشن موج دار در حوضچه هوادهی شاخصی است که نشان می دهد سن لجن خیلی جوان است و دفع آن باید کاهش یابد.

- کف ضخیم تیره شاخص لجن کهنه است و باید دفع آن را افزایش داد .

- کف تیره شاخصی است از ورود میزان آلوده کننده صنعتی در شبکه جمع آوری فاضلاب.

 

 

4- رشد جلبکی: " مسئله رشد جلبک ها ممکن است دال بر وجود مواد غذایی بیش از اندازه در فاضلاب باشد."

رشد بیش از اندازه جلبک ها روی دیواره های حوضچه و سرریزها، شاخصی است از غلظت زیاد مواد غذائی ( ازت و فسفر) در فاضلاب ورودی به تصفیه خانه.

جلبک ها برای رشد  نیاز به ازت و فسفر دارند و شاید بتوان عامل محدود کننده رشد را فسفر دانست  زیرا بعضی از انواع جلبک ها دارای قدرت ازت گیری از جو هستند، بنابراین اگر مقدار ازت در فاضلاب خیلی کم هم باشد، حضور غلظت های بالای فسفر می تواند سبب رشد جلبکی بیش از اندازه  و مسائل مربوط به آن باشد.

چنانچه اسید فسفریک بعنوان منبع فسفر به سیستم اضافه شود، ممکن است مجبور شویم میزان تغذیه را کاهش دهیم. وجود ازت زیاد در جریان ورودی تصفیه خانه ها نیز می تواند سبب تشدید رشد جلبکی و ایجاد مشکلاتی در این زمینه گردد.

 

5- الگوهای پخش هوادهی:

الگوی پخش هواده های مکانیکی می تواند شاخصی از مستغرق بودن تیغه های هواده در عمق مناسب باشد، چنانچه پخش  خیلی کم انجام شود، به این مفهوم است که حد غوطه وری هواده کافی نیست و باید در عمق پائین تر کارگذاری شود. میزان اکسیژن محلول کم در حوضچه هوادهی نیز مؤید وضعیت نامناسب تیغه هواده است.

 

ادامه دارد ...

معرفي شاخص هاي بصري در بهره برداري صحيح از سيستم لجن فعال

/**//* /*]]>*/ براي بهره‎برداري صحيح از تصفيه‎خانه‎ها شاخص‎هاي بصري از اهميت ويژه‎اي برخوردارند. در زمينه لجن فعال 12 مورد از اين شاخص‎ها بكار مي‎روند. كه در هر مرحله دو مورد را جهت مطالعه شما در وبلاگ قرار خواهم داد. شاخص‎هاي بصري در بهره‎برداري از لجن فعال:اين قسمت، رنگ و بو.
ادامه نوشته

آب سخت

آب سخت آبی است که حاوی نمکهای معدنی از قبیل ترکیبات کربناتهای هیدروژنی ٬ کلسیم ٬ منیزیم و... است.

سختی آب بر دو نوع است: دایمی و موقت.

تغییرات سختی آب

میزان شدت سختی آب، به بستر جریان آب در سطح و زیر زمین بستگی دارد. آبهای نواحی آهکی سختی زیادتری تا آبهای نواحی گرانیتی و یا شنی دارند. سختی آب در طول زمان نیز است تغییر پذیر است. معمولاً سختی آبها در فصل باران کم و در فصل خشکی زیاد می‌شود. و بعضی مواقع هم در فصول پر باران و مرطوب مثل غارها ایجاد شود.

فواید آب سخت

ادامه نوشته

الگوی مصرف آب در ایران ۲ برابر استاندارد است.

بانک جهانی اعلام کرد:

الگوی مصرف آب در ایران ۲ برابر استاندارد است.

الگوي مصرف آب آشاميدني براي يک نفر بر اساس استانداردهاي جهاني يک متر مکعب است در حاليکه در ايران حدود دو متر مکعب است.   به گزارش فارس، الگوي مصرف آب آشاميدني بر اساس اعلام بانک جهاني براي يک نفر در سال، يک متر مکعب و براي بهداشت در زندگي به ازاي هر نفر، 100 متر مکعب در سال اعلام شده است در حاليکه در ايران اين رقم به دليل استفاده نادرست از آب آشاميدني براي شستشوي اتومبيل، استحمام، آبياري باغچه ها، لباسشويي و ظرفشويي حدود 70 تا 80 درصد بيشتر از الگوي جهاني آب مصرف مي شود.

ادامه نوشته

TDS و اهمیت آن در دیگ های آب گرم و دیگ های بخار

TDS و اهمیت آن در دیگ های آب گرم و دیگ های بخار

معمولا" آب درون ديگ هاي بخار داراي مقادير مختلفي از نمك ها و مواد معدني است كه بصورت محلول يا نا محلول وجود دارند. ميزان سختي كل آب با پارامتري بنام TDS (Total Disolved Solids )مشخص  مي گردد كه در واقع بیانگرميزان وجود نمك هاي معدني ، كلسيم و منيزيم به اشكال مختلف بوده و واحد آن ( PPM ) است.

كنترل TDS بسيارمهم بوده و درصورت بيشتر بودن ازحد مجاز، باعث تشكيل رسوب ، كاهش تبادل حرارتي و تشكيل نقاط داغ ( Hot Spot ) بر روي لوله هاي درون ديگ خواهد گرديد و در نتيجه لزوم سرویس و تميز كردن سريعتر ديگ را به همراه خواهد داشت.

روشهاي اندازه گيري TDS

دو روش معمول براي اندازه گيري TDS وجود دارد:

1-استفاده از چگالي يا دانسيته نسبي آب

كه با استفاده از وسيله چگالي سنج ، هيدرو متر  (Hydrometer ) مي توان چگالي آب را اندازه گيري كرد چراكه مواد ناخالص موجود در آب موجب تغيير دانسيته آب شده و اين تفاوت قابل اندازه گيري است.

هيدرومترها بسيار حساس بوده و به راحتي صدمه پذيرند بنابراين بايد مرتب  با آب خالص به منظور جلوگيري از ايجاد خطا كنترل شوند.

2-استفاده از خاصيت رسانايي آب

باتوجه به خاصيت رسانايي جريان الكتريسيته در آب كه با افزايش سختي ، مقدار آن تغيير ميكند مشخصه مناسبي است تا با دستگاهي به نام Conductivity meter اندازه گيري شود سپس با كمك فرمول زير مقدار آن را محاسبه كرد:

TDS=0.7*Conductivity (µs/cm)

كنترل TDS

 

ادامه نوشته

فراخوان

فراخوان

باسلام خدمت دوستان و همکاران محترم

از دانشجویان،فارغ التحصیلان و اساتید گرامی رشته بهداشت محیط (در تمامی مقاطع)

 دعوت به همکاری در (وبلاگ جامع بهداشت محیط)  میشود.

صاحبان وبلاگ و وبسایت در اولویت میباشند.

متن فراخوان را در وبلاگ یا وبسایت خود درج نمایید.

مشخصات کامل خود را در قسمت نظرات اعلام کنید. (نام و نام خانوادگی-مقطع-دانشگاه)

به دوستان خود بگویید.

 

The comprehensive environmental health weblog

ضرورت اجرای مدیریت مواد زائد جامد

روشهای موجود براي دفع زباله شهری:

روش دفن درزمین(Land Fill) :

این روش دراغلب شهرها به کار گرفته می شود بدین صورت که زباله توسط سیستم حمل ونقل جمع آوری وبه محل دفن هدایت می گردد ودر زمینی که درنظرگرفته شده دفن می شود البته درکلان شهرهایی همچون تهران این عمل نمی تواند به صورت روزانه انجام گیرد و ازنظراقتصادی نیز دفن نزدیک به 7000 تن زباله شهری مقرون به صرفه نیست وبه ناچار ترانشه های عظیمی حفر می گردد که تا به عوامل عملیاتی واجرایی اجازه برنامه ریزی وکار را به دهد که همین اجبار کم کم دفن بهداشتی درزمین را به روش غیربهداشتی ومطرود تلنبار( Open Dumping ) تبدیل می نماید. پرهزینه بودن سیستم، آلودگی خاک ، هوا و سفره های زیرزمینی آب – بالا رفتن سختی آب و ورود فلزات سنگین به سفره های زیرزمینی آب ازمعایب این روش می باشد.

روش سوزاندن:

سوزاندن درکشور ما به دوروش سوزاندن درمحیط باز و به کمک دستگاههای زباله سوز انجام می شود.

الف سوزاندن درمحیط باز

ب سوزاندن به وسیله دستگاههای زباله سوز(Incineration)

فرآیند تهیه کمپوست( ‍Composting)

-کمپوست روباز با فن هوادهی

بازیابی وپردازش مواد غیرآلی

 

نتیجه :

به نظر می رسد برای ط راحی واجرای یک برنامه دفع زباله باید آن را بطور سیستماتیک ودرقالب مدیریت مواد زائد جامد مبتنی بر اصول علمی ومهندسی دید و ازتمامی تخصصها به صورت گروهی بهره گرفت.

آن برنامه ای موفق خواهد بود که شرایط فرهنگی وامکانات وتکنولوژی موجود رادرنظرگیرد ،ازمشارکت مردمی بهره کافی ببرد ، پرهزینه نباشد وتمامی زوایای عملیاتی آن بخوبی محاسبه گردد. باید به این نکته توجه نمود که دفن حجم بالای زباله ، بدون پردازش، خسارات مادی ومعنوی زیادی در پی دارد چراکه منابع محیط زیست محدود است .

ادامه نوشته

 استفاده از سوخت حاصل از زباله (RDF) به عنوان يك انرژي تازه

در حال حاضر مسئله كمبود انرژي از مسائل روز مي باشد و بسياري از كشورهاي در حال توسعه، سوخت مورد نياز خود را از كشورهاي ديگر تامين مي نمايند. امروزه استفاده از انرژي هاي ديگر همچون انرژيهاي پاك مانند بازيافت انرژي از مواد زائد بعنوان سوخت جايگزين بدليل ارزان و قابل دسترس بودن و تبديل سريعتر به انرژي مورد نياز مورد توجه قرار گرفته.  در اصل Refuse Derived Feul) RDF )يك نوع  بازيافت انرژي است.  RDFبه مواد پسمانده اي گفته مي شود كه پس از انجام پروسه هاي مختلف بازيافت به عنوان سوخت حاصل از مواد زائد توليد مي شود.

بطور كلي مي توان زباله را در سه گروه طبقه بندي نمود:

الف- زباله هاي شهري

ب- زباله هاي صنعتي

ج- زباله هاي خطرناك

زباله هاي شهري:

1- پس مانده مواد غذايي

2- اشغال

3- خاكستر

4-  زباله هاي ويژه

5- نخاله ها و ضايعات ساختماني

6-  مواد زائد ناشي از صنعت و كشاورزي

امروزه توليد انرژي به دو طريق صورت مي گيرد:

1-  روش مستقيم: سوزاندن زباله

2-  روش غير مستقيم: كمپوست ، پيروليز، بيوگاز، سوخت ناشي از زباله((RDF

RDF به مواد پسماندي گفته مي شود كه پس از انجام پروسه هاي مختلف بازيافت بعنوان سوخت حاصل از مواد زائد توليد مي شود.

تجهيزات مورد نياز براي توليد RDF:

1- خرد كننده اوليه

2- سرند گردان

3- جداكننده مغناطيس

4-تونل باد

5-- خرد كننده ثانويه

6- خشك كننده

7- خنك كننده

8- گندله سازي

انواع RDF:

امروزه در كشورهاي صنعتي هنوز تشخيص علمي براي انواع RDF وجود ندارد و RDF را بر اساس نوع عمليات و مواد توليد شده از زباله طبقه بندي مي كنند كه به شكل زير مي باشد:

MSW) RDF ):

مواد زائد جامدي كه حداقل پردازش براي حذف مواد زائد حجيم و درشت صورت گرفته است.

Corse-RDF)RDF ):

مواد زائد جامدي كه به منظور جداسازي ذرات درشت حاوي فلزات آهني يا بدون آن پردازش شده و 95 درصد از وزن ذرات از سرند با قطر 6 اينچ عبور مي كنند.

Fluff-RDF)RDF ):

مواد زائد جامدي كه براي حذف فلز، شيشه و مواد آلي بر اثر پردازش خرد شده و 95 درصد از وزن ذرات از سرند با قطر 12 اينچ عبور مي كنند.

Poeder-RDF)RDF ):

بخش قابل احتراق مواد زائد كه بر اثر پردازش پودري شده و 95 درصد از وزن ذرات از سرند با قطر 10 اينچ عبور مي كند.

Densified-RDF) RDF ):

بخش قابل احتراق مواد زائد كه متراكم شده و به شكل گلوله اي، صدفي ، مكعبي و اشكال مشابه تبديل مي شود.

RDF مواد اوليه: مايع

بخش قابل احتراق مواد زائد كه به سوخت مايع تبديل مي شود.

RDF مواد اوليه: گاز

بخش قابل احتراق مواد زائد كه به سوخت گاز تبديل مي شود.

 

براي ديدن متن كامل مقاله به آدرس زير مراجعه كنيد: 

iran-environment.com/Uploads/file/Rdffarsi.pdf